Przejdź do treści

LHON: co oznacza rozpoznanie dziedzicznej neuropatii nerwu wzrokowego Lebera?

Lekarz w trakcie rozmowy z pacjentką.

W LHON dochodzi do uszkodzenia nerwu wzrokowego. Choroba często wpływa na widzenie centralne, potrzebne do czytania i rozpoznawania twarzy. Szybka konsultacja okulistyczna lub neurookulistyczna ma znaczenie zarówno dla rozpoznania, jak i dla wykluczenia innych pilnych przyczyn pogorszenia wzroku.

Jak osoba chora może zauważyć zmianę

Charakterystyczne bywa bezbolesne pogorszenie widzenia w jednym oku, a następnie w drugim. U części osób oczy są zajęte w podobnym czasie. W centrum obrazu może pojawić się obszar zamglenia lub ubytek, a kolory mogą wydawać się mniej wyraźne. Czytanie drobnego tekstu lub rozpoznanie twarzy staje się trudne mimo tego, że nadal dostrzega się przedmioty po bokach. Taki opis pomaga lekarzowi, ale nie jest testem rozpoznającym LHON w domu.

Nie odkładaj konsultacji do chwili, aż problem obejmie drugie oko. Szczególnie nagła utrata widzenia wymaga pilnej pomocy, bo jej przyczyna może być zupełnie inna i zależeć od czasu leczenia. Na wizycie zapytają o tempo zmian, wcześniejszy stan wzroku i to, czy występują ból lub inne objawy neurologiczne. Jeśli używasz okularów, zabierz je wraz z wcześniejszą dokumentacją. Poprawienie ostrości przez zmianę soczewek i uszkodzenie nerwu wzrokowego to inne problemy, nawet gdy pacjent zaczyna opisywać oba jako „gorzej widzę”.

Jak lekarz dochodzi do rozpoznania

Ocena może obejmować ostrość widzenia, rozpoznawanie barw, pole widzenia, badanie dna oka i obrazowanie struktur nerwu wzrokowego. Każde z nich pokazuje inną cechę. Optyczna koherentna tomografia pozwala mierzyć warstwy siatkówki, podczas gdy badanie pola widzenia ocenia ubytek zauważany przez pacjenta. Wyniki interpretuje się względem etapu choroby. W zależności od obrazu lekarz uwzględnia także inne możliwe przyczyny neuropatii, np. o podłożu zapalnym, toksycznym lub żywieniowym.

Klasyczna LHON jest najczęściej związana z jednym z kilku wariantów mitochondrialnego DNA wpływających na pracę kompleksu I łańcucha oddechowego. Badanie genetyczne pomaga potwierdzić rozpoznanie w odpowiednim kontekście klinicznym. Ujemny test obejmujący tylko najczęstsze warianty nie przesądza samodzielnie o przyczynie niewyjaśnionego pogorszenia widzenia. Warto mieć raport mówiący, co sprawdzono i jaką metodą. Nazwa zespołu w rodzinnej opowieści nie zastępuje dokładnego wyniku.

Co z krewnymi, którzy dobrze widzą

W rodzinie z wariantem mtDNA ryzyko przekazania dotyczy linii matczynej. Jednocześnie nie u wszystkich osób z wariantem występuje utrata wzroku. Określa się to jako niepełną penetrację. Ryzyko manifestacji jest zwykle większe u mężczyzn, ale choroba może dotyczyć osób każdej płci. Wiek i inne czynniki również mają znaczenie. Nawet bardzo podobna historia dwóch krewnych nie określa wyniku u trzeciej osoby. Zdrowy krewny może rozważyć poradnictwo, aby omówić znaczenie wyniku dla siebie.

W rozmowach specjalistycznych pojawia się kwestia unikania palenia oraz nadmiernego spożycia alkoholu. Ma to znaczenie dla osób z podatnością genetyczną. Nie oznacza, że osoba, która zachorowała, spowodowała chorobę swoim stylem życia. Ustalenie rodzinnego wariantu daje raczej możliwość rzeczowego poradnictwa i szybszej reakcji na nowe objawy. Krewny może zapytać, jakie kontrole są u niego wskazane oraz z kim skontaktować się w razie zmiany widzenia, zamiast wielokrotnie badać wzrok domowymi metodami.

Co może pomóc po rozpoznaniu

Ośrodek zajmujący się LHON może ocenić możliwość leczenia skierowanego do tego rozpoznania. Dostępność i zasadność terapii ustala się dla konkretnego chorego, z uwzględnieniem fazy choroby; nie należy zastępować wizyty samodzielnym dobieraniem suplementów. Równolegle można prosić o rehabilitację wzroku i pomoce dla osób słabowidzących. Powiększenie tekstu, dobór kontrastu, odczytywanie ekranu głosem albo modyfikacja oświetlenia pozwalają niektórym osobom utrzymać istotne czynności w domu i pracy.

Na wizytę kontrolną dobrze przynieść przykład jednego rzeczywistego zadania sprawiającego trudność: przeczytanie rozkładu jazdy, odpisanie krótkiej wiadomości czy odróżnienie oznaczeń w kuchni. Taki cel pozwala dobrać pomoc praktyczną nawet wtedy, gdy przyczyna genetyczna została już potwierdzona i nie trzeba powtarzać testu. Poproś również o krótką informację dla szkoły lub pracodawcy, jeśli zmiana sposobu przekazywania materiałów ułatwiłaby funkcjonowanie. Nie trzeba odkładać wsparcia do czasu, aż rokowanie będzie całkowicie znane.

Poradnictwo dotyczące codziennego funkcjonowania obejmuje również bezpieczne przemieszczanie się i możliwość uzyskania nauki korzystania z pomocy optycznych. Sprzęt wybrany tylko na podstawie opisu w sklepie może nie odpowiadać położeniu ubytku pola widzenia ani potrzebom konkretnej osoby.

Piśmiennictwo

  1. Yu-Wai-Man P., Chinnery P.F., Leber Hereditary Optic Neuropathy, GeneReviews, aktualizacja 2021. Autorzy opisują obraz utraty widzenia, diagnostykę molekularną, niepełną penetrację i poradnictwo rodzinne w LHON.
  2. Parikh S. i wsp., Patient care standards for primary mitochondrial disease: a consensus statement from the Mitochondrial Medicine Society, Genetics in Medicine, 2017. Konsensus podkreśla rolę opieki okulistycznej i pomocy funkcjonalnej po rozpoznaniu choroby mitochondrialnej.

Aby omówić objawy i wskazania do dalszej diagnostyki, umów konsultację lekarską w Schellmed.